ZASTOSOWANIE

Zgarniacz osadu jako urządzenie zgarniające jednocześnie osad z dna osadnika do komory osadowej oraz części pływające do koryta odpływowego, przeznaczony jest do pracy cyklicznej w osadnikach prostokątnych o przepływie poziomym. Zgarniacz ten przystosowany jest do zgarniania osadów lekkich jak i ciężkich w zbiornikach ścieków komunalnych (wstępnych, wtórnych i piaskownikach).

BUDOWA I ZASADA DZIAŁANIA

Zgarniacz prostokątny składa się z następujących podzespołów: pomost, zespół jezdny, zespół napędowy, zasilacz hydrauliczny, zgrzebło osadu, zgarniacz części pływających, zespół podnoszenia i opuszczania zgrzebła osadu i łopaty powierzchniowej, skrzynka sterownicza, instalacja elektryczna pomostu, system sterowania, kabel zasilający. Elektryczne zasilenie zgarniacza realizowane jest w zależności od sytuacji i długości zbiornika. Przy zbiornikach wyniesionych ponad teren powyżej 1,8 m, wózki jezdne łożyskowane poruszają się po szynie mocowanej do ściany zbiornika (długość szynoprzewodu bez ograniczenia). W pozostałych przypadkach wózki jeżdżą po strunie stalowej o długości L ≤ 30,0 m. Dla zbiorników o długości L ≥ 36,0 m przewód zwijany jest na bęben przy stałym napięciu przewodu.

Zgarniacz przewidziany jest do jazdy po szynach S-24 lub bieżni betonowej.

Jednostką napędową jest motoreduktor elektryczny. Motoreduktor napędza bezpośrednio koła jezdne. Praca zgarniacza polega na jednoczesnym zgarnianiu osadu z dna osadnika oraz usuwaniu części pływających z powierzchni ścieków do koryta odpływowego. Ruch roboczy zgarniacza odbywa się w kierunku przeciwnym do przepływu ścieków. W osadnikach o znacznej długości prędkość ruchu jałowego jest dwukrotnie większa od prędkości ruchu pracy.